Usługi o niskiej wartości dodanej w grupie kapitałowej

Bardzo często podmioty należące do grupy kapitałowej wzajemnie wspierają swoją działalność poprzez świadczenie usług o niskiej wartości dodanej przez jeden podmiot na rzecz drugiego. Powszechną praktyką jest, że w grupie istnieje spółka celowa, która nie zajmuje się wykonywaniem podstawowej działalności operacyjnej grupy kapitałowej, lecz wspiera pozostałe spółki w obszarach pomocniczych, które nie stanowią głównej działalności tych spółek, lecz są niezbędne do prowadzenia biznesu. Kwestią problematyczną pozostaje ustalenie wysokości wynagrodzenia należnego podmiotowi, który pełni funkcje centrum usług wspólnych (tzw. SSC).

Usługi o niskiej wartości w obecnym stanie prawnym

Definicja usług o niskiej wartości dodanej pojawiła się w polskim porządku prawnym w lipcu 2013 r., co stanowiło implementację międzynarodowych regulacji w zakresie cen transferowych (dokument pt. „Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie prac Wspólnego Forum UE ds. Cen Transferowych z dnia 21 stycznia 2011 r.”). Polski ustawodawca, bazując na powyższych wytycznych, ograniczył się do wprowadzenia w krajowych przepisach formalnej definicji usług o niskiej wartości dodanej oraz wskazał sposób ich dokumentowania.

Wprowadzone regulacje nie określały zasad ustalania rynkowego poziomu wynagrodzenia dla dostawcy usług. W konsekwencji, nierozstrzygnięta pozostała metodologia sposobu kalkulacji wynagrodzenia, w tym w szczególności ustalenie wysokości marży, która będzie odpowiadała warunkom rynkowym. Jednocześnie, regulacje nie przewidywały możliwości zwolnienia podatników z obowiązku opracowania analiz benchmarkingowych w przypadku stosowania przez nich rekomendowanych przez przepisy ogólnoeuropejskie poziomów marż. W konsekwencji wprowadzone do porządku prawnego regulacje nie spełniały swoich funkcji, jakimi miało być ograniczenie obciążeń administracyjnych podatników, jak również częściowa eliminacja ryzyka związanego z zakupem tego rodzaju usług.

Usługi o niskiej wartości dodanej a Wytyczne OECD

Biorąc pod uwagę treść polskich przepisów regulujących problematykę usług o niskiej wartości dodanej, na potrzeby skalkulowania rynkowego poziomu wynagrodzenia, pomocne dla podatników pozostawały Wytyczne OECD z 2011 r. Regulacje europejskie „idą o krok dalej” w porównaniu do polskich przepisów, ponieważ wskazują sposób ustalenia bazy kosztowej związanej ze świadczeniem usług wewnątrzgrupowych oraz sugerują wysokość marży, która powinna być naliczana do tych kosztów. Ze względu na to, że usługi te nie generują dużej wartości dodanej zarówno dla usługodawcy jak i usługobiorcy, to marża powinna mieścić się w przedziale od 3 do 10 pp. Ponadto w najnowszej wersji Wytycznych OECD (nowelizacja z lipca 2017 roku) pojawiła się rekomendacja bazują na wynikach wieloletnich analiz rynkowych, że rynkowy poziom marży kalkulowanej na koszty świadczenia usług powinien kształtować się na poziomie 5%. Jedocześnie, zgodnie z Wytycznymi OECD, zastosowanie warunków dla transakcji świadczenia usług o niskiej wartości dodanej powinno zwalniać podatnika z obowiązku sporządzenia analiz porównawczych.

Więcej na temat zmian w cenach transferowych można przeczytać tutaj.

Planowane zmiany w polskich przepisach dotyczących cen transferowych

Na 1 stycznia 2019 roku planowane jest wprowadzenie nowych przepisów w zakresie cen transferowych. W projekcie ustawy zmieniającej, znalazły się również regulacje dotyczące usług o niskiej wartości dodanej. Należy podkreślić, że ustawodawca w szerszym zakresie niż dotychczas oparł na Wytycznych.

Zgodnie z założeniami projektu ustawy, do polskiego systemu prawnego ma być wprowadzona zasada, wynikająca z aktualnej wersji Wytycznych z 2017 r., tzw. safe harbours w odniesieniu do usług o niskiej wartości dodanej. Zasada ta zakłada, że organ podatkowy odstąpi od ustalenia/szacowania dochodu podatnika w zakresie wysokości narzutu na kosztach tych usług, jeżeli do kosztów tych będzie doliczany narzut nie wyższy niż 5% kosztów (dla transakcji zakupowych) lub nie niższy niż 5% kosztów (dla transakcji sprzedażowych). Dodatkową korzyścią dla podatników, jaką niosą za sobą planowane regulacje, ma być to, że zastosowanie się przez podatnika do przepisów w zakresie sposobu kalkulacji wynagrodzenia za usługi wewnątrzgrupowe, spowoduje, że nie będzie on musiał sporządzać analizy porównawczej w celu udowodnienia rynkowości transakcji zawieranej w grupie. Należy jednak pamiętać o tym, że po stronie podatnika będzie nadal leżał obowiązek udowodnienia, że dany rodzaj usług stanowi usługi o niskiej wartości dodanej oraz że zostały one wycenione zgodnie z zaleceniami wynikającymi z przepisów. Nadal także będzie trzeba dokumentować te usługi w dokumentacji podstawowej tzw. local file.

Podsumowanie

Kształt dotychczasowych regulacji podatkowych sprawiał, iż na krajowych podatnikach ciążyły znaczące obowiązki administracyjne oraz relatywnie wysokie ryzyko związane z zakupem usług o niskiej wartości dodanej. Analizując jednak zmiany, jakie mają wejść w życie od przyszłego roku w zakresie przepisów dotyczących cen transferowych, można spodziewać się, że nowe regulacje ułatwią wielu podatnikom przede wszystkim ustalenie rynkowego wynagrodzenia za usługi o niskiej wartości dodanej (co obniży ryzyko szacowania dochodu przez organy podatkowe) i tym samym wielu z nich będzie zwolnionych z obowiązku przeprowadzenia kosztownych analiz rynkowych. Zmiany należy zatem oceniać jako pozytywne i niewątpliwe zbliżające polskie przepisy do międzynarodowych standardów, które już od dawna są stosowane w zachodnioeuropejskich jurysdykcjach podatkowych.

 

Aleksandra Trocińska

Aleksandra uczestniczy w realizacji projektów z zakresu cen transferowych. Absolwentka studiów magisterskich na kierunku administracja na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, a także studiów podyplomowych na kierunkach podatki i skarbowość oraz rachunkowość Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu. Karierę zawodową rozpoczęła w 2014 roku w firmie Jarosław Kubiak Kancelaria Doradztwa Podatkowego, gdzie zajmowała się głównie analizą transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi i sporządzaniem dokumentacji cen transferowych. W 2018 roku dołączyła do zespołu cen transferowych Grant Thornton.

Zobacz także

Skomentuj